دموكراسی و دولت رفاه

اشتراك ناروی در سازمانهای بین المللی

ناروی عضو چندین سازمان بین المللی از جملە سازمان ملل متحد، ناتو و منطقە اقتصادی اروپا می باشد کە بر سیاست ناروی تاثیر گذار می باشند.

سازمان ملل متحد

FN-flagget

سازمان ملل متحد یك سازمان بین المللی می باشد کە در ۲۴ اكتوبر ۱۹۴۵ تاسیس گردید. سازمان ملل متحد در جهت صلح و امنیت بین المللی كار می كند و محلی برای گفتگو بین کشورهای مختلف می باشد. امروزه ۱۹۳ كشور دارای عضویت در سازمان ملل متحد می باشند.

سازمان ملل متحد همچنین در زمینە قوانین بین الملل، انکشاف و توسعە اقتصادی و حقوق بشر کار می کند سازمان ملل متحد نقش مهمی به عنوان یك سازمان صلح آفرین دارد. كشورهای عضو از طریق کمک های اقتصادی، سازمان ملل متحد را تامین مالی می کنند. سازمان ملل متحد هیچ نوع قدرت واقعی از لحاظ قانون ندارد. بنابراین تصامیم اتخاذ شده در سازمان ملل متحد برای كشورهای عضو از نظر قانونی الزام آور نیستند.

ناتو

NATO-landene (Kilde: Wikimedia Commons)سازمان پیمان اتلانتیك شمالی ( ناتو) یك اتحاد دفاعی میباشد که ۲۸ كشور عضو از اروپا و امریكا شمالی شامل آن میباشد. پیمان ناتو در سال ۱۹۴۹ تاسیس گردید. كشور های عضو بە طور متقابل متعهد شدە اند كه با یكدیگر بوده و در کنار هم بجنگند در صورتیکە یك كشور یا چندین کشور عضو از طرف یک کشور یا چندین کشور مورد حمله قرار بگیرند.

منطقە همکاری اقتصادی اروپا

در ناروی دوبار(۱۹۷۲ و ۱۹۹۴) همه پرسی درمورد عضویت ناروی در اتحادیه اروپا صورت گرفت.هر دو بار اکثریت مردم رای مخالف بە پیوستن ناروی بە اتحادیه اروپا دادند. ناروی عضو اتحادیه اروپا نیست، ولی درهر صورت متعهد بە یک پیمان همکاری اروپایی می باشد. این همکاری اِ اوُ اِس نامیده می شود (همکاری اقتصادی منطقه ای اروپا). توافقنامه اقتصادی منطقه ای اروپا روابط تجاری و اقتصادی میان کشورهای منطقە اقتصادی اروپا را تنظیم می كند. ما ازجملە از مقررات اتحادیە اروپا مبنی بر انتقال آزاد اموال، خدمات، نیروی کار و سرمایە را پیروی می نمائیم.

EU- og EØS-området (Kilde: Wikicommons)كشور هایی كه به رنگ آبی رنگ آمیزی شدە اند، اعضای اتحادیه اروپا می باشند. ناروی، آیسلند،و لیختن اشتاین (سبز رنگ) همراه با کشورهای اتحادیە اروپا شامل منطقە همکاری اقتصادی اروپا می باشند.

توافقنامه شنگن

توافقنامه شنگن یک توافقنامە ای است كه کنترول سرحدات خارجی جایگزین کنترول سرحد بین کشورهای عضو این پیمان می شود. این بە معنی اینکە کشورهای شنگن بە عنوان یک منطقە بزرگ تلقی می شود كه برای داخل شدن بە آن مردم باید پاسپورت و یا ویزای معتبر ارائه نمایند. هنگامی کە فرد وارد منطقە شنگن شد، می تواند بدون کنترول معمولی پاسپورت بە طور آزادانە بە کشورهای مختلف در این منطقە سفر نماید.(این مسله دربعضی موارد خاص فرق میکند، بنابراین پولیس ناروی توصیه می نماید که در صورت سفر به خارج از کشور باید همیشه پاسپورت خود را با خود داشت.) توافقنامه در سال ۱۹۸۵ در شنگن در لوکسمبورگ به امضا رسید. امروز شامل ۲۷ كشور اروپائی می باشد

کشوورهایی کە موافقتنامه شنگن را امضا كرده اند: Schengen-området (Kilde: Wikicommons)