ประชาธิปไตยและรัฐสวัสดิการ

การเข้าร่วมองค์กรระหว่างชาติของนอร์เวย์

นอร์เวย์เป็นสมาชิกขององค์กรระหว่างชาติหลายองค์กรซึ่งมีอิทธิพลต่อการเมืองนอร์เวย์ รวมถึง UN, NATO และ EEA

UN

FN-flagget

UN เป็นองค์กรนานาชาติที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1945 งานของ UN คือการป้องกันความปลอดภัยและความสงบเรียบร้อยระหว่างชาติและทำหน้าที่เป็นที่ประชุมแสดงความคิดเห็นระหว่างประเทศต่างๆ ในโลก ปัจจุบัน UN มีประเทศที่เป็นสมาชิกจำนวน 193 ประเทศ UN แสดงบทบาทในกฎหมายระหว่างประเทศ การพัฒนาเศรษฐกิจและสิทธิมนุษยชน UN แสดงบทบาทสำคัญในฐานะองค์กรการรักษาสันติภาพ ประเทศสมาชิกจัดหาเงินให้แก่ UN ผ่านการให้ความช่วยเหลือทางการเงิน UN ไม่มีอำนาจด้านกฎหมายที่แท้จริง ดังนั้นการตัดสินใจใน UN ไม่ได้มีข้อผูกมัดทางกฎหมายสำหรับประเทศสมาชิก

NATO

NATO-landene (Kilde: Wikimedia Commons)องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (NATO) เป็นองค์การการป้องกันกับประเทศสมาชิก 28 ประเทศในยุโรปและอเมริกาเหนือ NATO จัดตั้งเมื่อค.ศ. 1949 ประเทศสมาชิกมีหน้าที่ต้องสนับสนุนซึ่งกันและกันร่วมกันและต่อสู้ถ้าประเทศใดถูกรุกรานโดยประเทศอื่น

สัญญาเชงเก้น

ประเทศนอร์เวย์ไม่ได้เป็นสมาชิกของสหภาพยุโรป (EU) แต่เรามีหน้าที่ให้ความร่วมมือในการทำงานร่วมกันกับชาติยุโรป ความร่วมมือนี้เรียกว่า เขตเศรษฐกิจยุโรป (EØS) สัญญาเขตศรษฐกิจยุโรปนี้ควบคุมดูแลด้านการค้าและความสัมพันธ์ด้านเศรษฐกิจอื่น ๆ ระหว่างประเทศสมาชิกในเขตเศรษฐกิจยุโรป เราปฏิบัติตามกฎข้อบังคับนี้ ซึ่งเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยน สินค้า การบริการต่าง ๆ แรงงาน และเงินทุน ในประเทศนอร์เวย์มีการลงประชามติเกี่ยวกับการเข้าร่วมเป็นสมาชิก สหภาพยุโรป (EU) มาแล้ว 2 ครั้ง (ในปี ค.ศ.1972 และ ค.ศ.1994) และทั้งสองครั้งประชากรส่วนใหญ่ลงคะแนนให้ ประเทศนอร์เวย์ไม่เข้าร่วมในสหภาพยุโรป เขตพื้นที่ สหภาพยุโรป (EU) และเขตเศรษฐกิจยุโรป (EØS) (แหล่งที่มา: Wikimedia Commons, ภาพ: Júlio Reis) ประเทศที่มีสีฟ้าเป็นประเทศสมาชิกของสหภาพยุโรป ประเทศนอร์เวย์ ไอซ์แลนด์ และลิกเตนสไตน์ (สีเขียว) เป็นประเทศที่ให้ความร่วมมือกับสหภาพยุโรป ในฐานะที่เป็นสมาชิกของเขตเศรษฐกิจยุโรป EU- og EØS-området (Kilde: Wikicommons)ประเทศที่เป็นสีน้ำเงินเป็นสมาชิกของ EU นอรเวย์ ไอซ์แลนด์และลิกเทนสไตน์ (เป็นสีเขียว) และประเทศใน EU เป็นส่วนของสัญญา EEA ทั้งหมด

สัญญาเชงเก้น

สัญญาเชงเก้น เป็นข้อตกลงที่ใช้แทนการควบคุมเขตชายแดน ระหว่างประเทศสมาชิกกับการควบคุมเขตชายแดนภายนอก หมายความว่า เรามองกลุ่มประเทศเชงเก้นเสมือนมีพื้นที่ขนาดใหญ่ ซึ่งต้องแสดงหนังสือเดินทางหรือวีซ่าที่ถูกต้อง เมื่อจะผ่านชายแดดด้านนอกเข้ามา เมื่อบุคคลนั้นเข้ามาในพื้นที่ของเชงเก้นแล้ว บุคคลนั้นสามารถเดินทางไปทั่วทุกประเทศสมาชิกภายในเชงเก้น โดยไม่ต้องผ่านการตรวจสอบหนังสือเดินทาง (ในกรณีพิเศษ อาจจะต้องใช้หนังสือเดินทาง ดังนั้นตำรวจนอร์เวย์จึงแนะนำให้พกหนังสือเดินทางไปด้วยทุกครั้ง เมื่อมีการเดินทางไปต่างประเทศ)

สัญญาลงนามในเชงเก้นนี้จัดทำขึ้นที่ประเทศลักเซมเบิร์ก เมื่อปี ค.ศ.1985 ปัจจุบันมีประเทศสมาชิก 27 ประเทศในยุโรป

คำบรรยายใต้ภาพ: ประเทศที่ลงนามในสัญญาเชงเก้น Schengen-området (Kilde: Wikicommons)