اطفال و زندگی خانوادگی

بزرگ کردن اطفال

اطفال و والدین

طفل متکی به والدین می باشد و والدین مسئولیت اصلی فرزندان خویش و تربیه آنها را بە عهدە دارند. در گذشته، اطفال معمولاً “بزرگسالان کوچک” محسوب می شدند و آنها اکثراً مجبور بودند کە برای مساعدت به عایدات خانواده مساعدت کنند. در گذشتە داشتن یک خانوادە بزرگ معمول بود، اما امروزه بیشتراطفال در فامیل های هستە ای زندگی می کنند. اکثر کودکان بە کودکستان می روند و همە اطفال از سن شش سالگی به مکتب می روند.

دیدگاه ها نسبت بە تربیه اطفال تغییر کرده است. حالا، دوران کودکی زمان ساعتیری و آموختن می باشد و مانند گذشتە از اطفال توقع نمی شود. والدین می خواهند زمان بیشتری را با فرزندان خود سپری نمایند، و هنگامی کە با هم زندگی نمی کنند نیز می خواهند زیاد در مورد زندگی فرزندان خویش آگاه باشند. آنها به همین دلیل بە همکاری خوب میان کودکستان و مکتب اهمیت زیادی می دهند. برای اکثر والدین آشنایی با دوستان فرزندان شان و والدین آنها مهم می باشد.

ازآنجائیکه اطفال در خارج از خانه چیز های زیادی را می آموزند و تجربە می کنند، آنها در نتیجە تحت تأثیر جامعه و محیطی کە در آن زندگی می کنند قرار می گیرند. هیچ پدر و مادری کنترول کاملی بر چگونگی رشد فرزندان خویش نخواهند داشت و هیچ کودکی کاپی کاملی ازوالدین خویش نمی شود. والدین به هرحال می خواهند الگوهای خوبی برای فرزندان خویش باشند و طرز رفتار وعکس العمل در موقعیت های مختلف را به آنها نشان میدهند.

بە نظر بسیاری از والدین بعضی اوقات تربیه فرزندان می تواند مشکل باشد. در این صورت آنها بطور مثال می توانند از کسانی کە زیاد در این مورد آگاهی دارند درخواست راهنمائی نمایند و یا کتابهایی را در این زمینە بخوانند و یا اطلاعاتی را از طریق اینترنت بدست بیاورند.