ပညာေရးႏွင့္ ကၽြမ္းက်င္မႈ

ဆင့္ကဲတိုးတက္ေျပာင္းလဲလာပံု

ေက်ာင္းပညာေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံတြင္ ႐ွည္လ်ားေသာ ေနာက္ခံသမိုင္း႐ွိခဲ့သည္။ ၁၈ ရာစုအတြင္းက ႏိုင္ငံ့စီးပြားေရး အလြန္ဆို႐ြားခဲ့သည္။ မည္သို႔ဆိုေစကာမူ ေက်ာင္းပညာေရးကို အလြန္အေရးႀကီးသည္ဟု ႐ႈျမင္ခဲ့ၾကသည့္အတြက္ ကေလးအားလံုး ေက်ာင္းေနသင့္ၿပီး ထိုကိစၥအတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္က အကုန္အက်ခံသင့္သည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။

Gutteklasse, 1885 Pikeskole, 1895

  • ၁၈ ရာစု ၏ ပထမ ရာစုတဝက္အတြင္းကပင္ ေယာက်္ားေလးေရာ မိန္းကေလးပါ ကေလးအားလံုးအတြက္ မသင္မေနရ အခမဲ့ပညာေရးကို က်င့္သံုးေနခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ရည္မွန္းခ်က္မွာ လူတိုင္း ခရစ္ယန္သမၼာက်မ္းစာကို ကိုယ္တိုင္ဖတ္ႏိုင္ေစရန္ျဖစ္သည္။ ခရစ္ယန္ဘာသာ သင္ၾကားပို႔ခ်မႈကို လူတိုင္းရႏိုင္ေစရန္လည္းျဖစ္သည္။
  • ထိုေခတ္အခါက ေန႔စဥ္ေက်ာင္းတက္ေလ့မ႐ွိခဲ့ပါ။ ကေလးမ်ားသည္ ေက်ာင္းကို တရက္ျခား (သို႔) တႏွစ္လွ်င္ သီတင္းပတ္အနည္းငယ္သာ တက္ခဲ့ၾကသည္။
  • တျဖည္းျဖည္း ေက်ာင္းသင္ဘာသာရပ္မ်ား ပိုမ်ားလာသည္။ ၁၉ ရာစုအစပိုင္းမွစၿပီး စာေရးျခင္း၊ သခ်ၤာ ႏွင့္ သီခ်င္း ကဲ့သို႔ေသာ ဘာသာမ်ားသည္ မသင္မေနရဘာသာရပ္မ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။
  • ၁၉၃၆ ခုႏွစ္တြက္ ကေလးတိုင္း အနည္းဆံုး ၇ ႏွစ္ေက်ာင္းေနရမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွစၿပီး မသင္မေနရ ၁ဝ ႏွစ္ ပညာေရးကိုျပ႒ာန္းခဲ့သည္။
  • လႊတ္ေတာ္၏ ႏိုင္ငံေရးမူဝါဒခ်မွတ္သူမ်ားက ေက်ာင္းအမ်ဳိးမ်ဴိးတြင္ အသံုးႁပႈသည့္သင္႐ိုးညႊန္းတမ္းမ်ားအားလံုးကို အသိအမွတ္ႁပႈေလ့႐ွိသည္။ ဤနည္းျဖင့္ တႏိုင္ငံလံုး႐ွိေက်ာင္းမ်ားတြင္ သင္ေသာစာအားလံုးမွာ ထပ္တူနီးပါး တူညီလာခဲ့သည္။

အခ်က္အလက္

ဆင့္ကဲတိုးတက္ေျပာင္းလဲလာပံု

၁၇၃၉: ပထမဆံုး ေက်ာင္းမ်ားဆိုင္ရာ ဥပေဒ။ ခရစ္ယန္ဘာသာ ႏွင့္ စာဖတ္ျခင္းတို႔သည္ မသင္မေနရဘာသာမ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။

၁၈၂၇: ေက်ာင္းမ်ားဆိုင္ရာ ဥပေဒသစ္။ စာေရးျခင္း ႏွင့္ ဂဏန္းတြက္ျခင္းလည္း မသင္မေနရ ျဖစ္လာခဲ့သည္။

၁၈၂၂။: ကျောင်းဥပဒေသစ်။ စာရေးခြင်း နှင့် သင်္ချာတွက်ခြင်းတို့ မသင်မနေရဘာသာြဖစ်လာသည်

၁၉၆၉: မသင္မေနရ ၉ ႏွစ္တာ အေျခခံပညာေက်ာင္း

၁၉၉၇: မသင္မေနရ ၁ဝ ႏွစ္တာ အေျခခံပညာေက်ာင္း

ေက်ာင္းသင္႐ိုး

မသင္မေနရပညာေရးစနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့သည့္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၃ဝဝ ခန္႔အတြင္း ေက်ာင္းသင္႐ိုးမ်ား မ်ားစြာ ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။ ၁၈ ရာစုေခတ္က သင္ၾကားမႈသည္ ေက်ာင္းသာမ်ားကို ခရစ္ယန္ဘာသာအေၾကာင္း တတ္ကၽြမ္းေစရန္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ထားခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ စာေရးျခင္း၊ တြက္ခ်က္ျခင္း၊ အခ်က္အႁပႈတ္၊ အထည္ခ်ဳပ္ျခင္း ႏွင့္ လက္သမားပညာကဲ့သို႔ေသာ အသံုးခ်ပညာရပ္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ထည့္သြင္းလာခဲ့သည္။

သိမွတ္ဖြယ္ အခ်က္အလက္မ်ား

ယခုေခတ္တြင္ သိမွတ္ဖြယ္ အခ်က္အလက္မ်ားကို ႐ွာေဖြရန္ အလြန္လြယ္ကူသည္။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကေလးမ်ား ကြန္ပ်ဴတာကို သံုးေနၾကသည္။ သင့္ေလ်ာ္ေသာ သိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ားကိုသာ ကေလးမ်ား႐ွာေဖြရယူၿပီး ေတြ႔႐ွိသမွ်ကို စိစစ္ေလ့လာရန္လိုေၾကာင္း သင္ျပေပးထားရန္ အေရးႀကီးသည္။ ကေလးမ်ား ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ေလ့လာႀကံဆသင့္သည္။ သူတို႔ရထားေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကို အသံုးခ်ရန္၊ အခက္အခဲအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေျဖ႐ွင္းတတ္ရန္ ႏွင့္ သူတပါးႏွင့္ပူးေပါင္းလုပ္ကိုင္တတ္ရန္ သင္ယူေစရမည္။ ၎အျပင္ အခ်က္အလက္ မွတ္သားရန္ ႏွင့္ အေျခခံ အေရးအဖတ္အတြက္ ကၽြမ္းက်င္ေစရန္ သင္ယူသင့္သည္။