ပညာေရးႏွင့္ ကၽြမ္းက်င္မႈ

ဆင့္ကဲတိုးတက္ေျပာင္းလဲလာပံု

ေက်ာင္းပညာေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံတြင္ ႐ွည္လ်ားေသာ ေနာက္ခံသမိုင္း႐ွိခဲ့သည္။ ၁၈ ရာစုအတြင္းက ႏိုင္ငံ့စီးပြားေရး အလြန္ဆို႐ြားခဲ့သည္။ မည္သို႔ဆိုေစကာမူ ေက်ာင္းပညာေရးကို အလြန္အေရးႀကီးသည္ဟု ႐ႈျမင္ခဲ့ၾကသည့္အတြက္ ကေလးအားလံုး ေက်ာင္းေနသင့္ၿပီး ထိုကိစၥအတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္က အကုန္အက်ခံသင့္သည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။

Gutteklasse, 1885 Pikeskole, 1895

  • ၁၈ ရာစု ၏ ပထမ ရာစုတဝက္အတြင္းကပင္ ေယာက်္ားေလးေရာ မိန္းကေလးပါ ကေလးအားလံုးအတြက္ မသင္မေနရ အခမဲ့ပညာေရးကို က်င့္သံုးေနခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ရည္မွန္းခ်က္မွာ လူတိုင္း ခရစ္ယန္သမၼာက်မ္းစာကို ကိုယ္တိုင္ဖတ္ႏိုင္ေစရန္ျဖစ္သည္။ ခရစ္ယန္ဘာသာ သင္ၾကားပို႔ခ်မႈကို လူတိုင္းရႏိုင္ေစရန္လည္းျဖစ္သည္။
  • ထိုေခတ္အခါက ေန႔စဥ္ေက်ာင္းတက္ေလ့မ႐ွိခဲ့ပါ။ ကေလးမ်ားသည္ ေက်ာင္းကို တရက္ျခား (သို႔) တႏွစ္လွ်င္ သီတင္းပတ္အနည္းငယ္သာ တက္ခဲ့ၾကသည္။
  • တျဖည္းျဖည္း ေက်ာင္းသင္ဘာသာရပ္မ်ား ပိုမ်ားလာသည္။ ၁၉ ရာစုအစပိုင္းမွစၿပီး စာေရးျခင္း၊ သခ်ၤာ ႏွင့္ သီခ်င္း ကဲ့သို႔ေသာ ဘာသာမ်ားသည္ မသင္မေနရဘာသာရပ္မ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။
  • ၁၉၃၆ ခုႏွစ္တြက္ ကေလးတိုင္း အနည္းဆံုး ၇ ႏွစ္ေက်ာင္းေနရမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွစၿပီး မသင္မေနရ ၁ဝ ႏွစ္ ပညာေရးကိုျပ႒ာန္းခဲ့သည္။
  • လႊတ္ေတာ္၏ ႏိုင္ငံေရးမူဝါဒခ်မွတ္သူမ်ားက ေက်ာင္းအမ်ဳိးမ်ဴိးတြင္ အသံုးႁပႈသည့္သင္႐ိုးညႊန္းတမ္းမ်ားအားလံုးကို အသိအမွတ္ႁပႈေလ့႐ွိသည္။ ဤနည္းျဖင့္ တႏိုင္ငံလံုး႐ွိေက်ာင္းမ်ားတြင္ သင္ေသာစာအားလံုးမွာ ထပ္တူနီးပါး တူညီလာခဲ့သည္။

အခ်က္အလက္

ဆင့်ကဲတိုးတက်ဖြစ်ထွန်းမှုသမိုင်းကြောင်း

၁၇၃၉။ : ။ ပထမဆုံး ကျောင်းဥပဒေ။ မသင်မနေရဘာသာရပ်များမှာ ခရစ်ယန်ဘာသာ နှင့် စာဖတ်ခြင်း

၁၈၂၇။: ။ ကျောင်းဥပဒေသစ်။ စာရေးခြင်း နှင့် သင်္ချာတွက်ခြင်းတို့ မသင်မနေရဘာသာြဖစ်လာသည်

၁၉၃၆။ : ။ ပြီးပြည့်စုံသည့်ကျောင်းစနစ်ကို စတင်ထူထောင်ခဲ့သည်

၁၉၆၉။ : ။ မသင်မနေရ ၉ နှစ်တာ အခြေခံပညာကျောင်း

၁၉၉၇။ : ။ မသင်မနေရ ၁၀ နှစ်တာ အခြေခံပညာကျောင်း

သင်ရိုးမာတိကာ

နော်ဝေမှာ မသင်မနေရကျောင်းပညာရေးကိုကျင့်သုံးခဲ့သည့် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းသုံးရာလောက်အတွင်း သင်ရိုးမာတိကာများ အများကြီးပြောင်းလဲလာခဲ့ပါသည်။ ၁၈ ၇ာစုခေတ် ပညာသင်ကြားရေး၏ရည်ရွယ်ချက်က တပည့်များကို ခရစ်ယန်ဘာသာအကြောင်း နားလည်တတ်ကျွမ်းမှုရှိအောင်သင်ပေးတာပါပင်။ နောက်ပိုင်းမှာ သင်ကြားမှုများသည် လက်တွေ့ကျွမ်းကျင်မှုအမျိုးမျိုးဖြစ်သည့် စာအရေးအသား, အတွက်အချက်, အချက်အပြုတ်, အချုပ်အလုပ် နှင့် လက်သမားပညာများကို ထည့်သွင်းလာခဲ့ကြပါသည်။

သိမှတ်ဖွယ်ရာ (Informasjon)

အခုခေတ်မှာတော့ သိဖွယ်မှတ်ဖွယ်များကို အလွန်ပင် လွယ်လွယ်ကူကူရှာဖွေနိုင်ကြပါပြီ။ ကလေးများသည် ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ဒစ်ဂျစ်တယ်ကိရိယာများကို စပြီးသုံးနေကြပါပြီ။ ကလေးများကို ကောင်းနိုးရာရာ သိမှတ်ဖွယ်များရှာဖွေတတ်ဖို့နှင့် သူတို့တွေ့ရှိထားသည့်သိမှတ်ဖွယ်များကို ဝေဖန်သုံးသပ်တတ်အောင် သင်ပြထားဖို့ အရေးကြီးပါသည်။ ကလေးများသည် သင်ယူလေ့လာပြီး ကိုယ်တိုင်တွေးတောဆင်ခြင်တတ်ဖို့လိုပါသည်။ သူတို့ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည့်သိမှတ်ဖွယ်ရာများကို အခက်အခဲအမျိုးမျိုးဖြေရှင်းရာမှာ အသုံးချတတ်အောင်လေ့လာသင်ယူဖို့လိုပြီး သူများနှင့်ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်တတ်အောင်လည်း သင်ယူဖို့လိုပါသည်။ ၎င်းအပြင် အချက်အလက်မှတ်သားမှုနှင့် အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုများဖြစ်သည့် အရေး, အဖတ်နှင့် အတွက်အချက်များကို လေ့လာသင်ယူကြဖို့လိုပါသည်။